Sergeant William Buhrkuhl of the Detroit Police
Hiernaast zie je een artikel uit de Anderson Daily van 3-08-1929 met foto's van politie sergeant William Henry August Buhrkuhl (1896). William Henry was de zoon van August Friedrich Wilhelm Burkuhl (1867), die al geboren was in de VS in Texas Stonechurch, en opgroeide bij pleegouders op een boerderij, omdat zijn eigen ouders vroegtijdig overleden waren. Net als Truman Boerkoel (1932) uit Xenia was William bijzonder geïnteresseerd in de nieuwe mogelijkheden van de ontdekking van elektriciteit en met name de radio. Maar op het moment van deze publicatie moest Truman nog geboren worden. Truman was van zijn beroep echter ook elektrotechnicus. Maar William was een politieman, en waar hij zijn kennis van elektrotechniek vandaan haalde is me dus niet goed duidelijk geworden. Maar het onderstaande krantenartikel geeft een leuk beeld. Dit artikel staat ook in deel 3 van het stamboomboek, maar hier is het artikel tevens vertaald in Duits en Nederlands. Nog een aanvullende opmerking: In dit artikel wordt gesproken over een dochter van William. Dit is echter de dochter die zijn vrouw Myrtle Pearl Rector had uit een vorig huwelijk met William Cook. Deze dochter heet officieel Kathleen Cook (1915). William trouwde met Myrtle pas in 1918, en zij kregen verder geen kinderen.
AUGUST 3, 1929. ANDERSON DAILY BULLETIN PAGE FIVE RADIO TOPICS.
A Radio Set For Every Policeman. Detroit Officer Burkuhl Designs Tiny Receiver to Bring Broadcast Crime Reports Direct to Men on Beats BY ISRAEL KLEIN
Burkuhl werkte al aan een miniatuurradio-ontvanger voor politieagenten. Vandaag (1929) is deze kleine ontvanger, die minder dan twee kilo weegt (inclusief batterijen en oortje), bijna klaar voor gebruik als middel om misdaad te bestrijden met behulp van de radio. Tegelijkertijd experimenteerde Burkuhl met een verbeterde installatie van de ontvanger in politieauto's die door de stad rijden en constant in contact staan met het centrale radiostation van de politie van Detroit. Detroit was de eerste stad ter wereld die een eigen radiostation exploiteerde om criminelen op heterdaad te betrappen. Het succes was zo overweldigend dat er plannen werden gemaakt om elke auto van het korps, niet alleen de politieauto's, uit te rusten met ontvangers die de hele politiemacht vrijwel direct op de hoogte zouden houden van elke gemelde misdaad.
BEGON ALS BOUWER VAN "HAM"-APPARATEN
Sergeant Burkuhl was al geïnteresseerd in radio sinds deze in het begin van de jaren '20 populair werd. "Ik bouwde vroeger radio-ontvangers thuis," zegt hij. "Mijn 13-jarige dochter speelt piano en ze trad vroeger op bij radiostation WBMH, waar ik O. F. Gabbert, een van de eigenaren van dit station, voor het eerst ontmoette." "Ik zat toen al te denken aan een kleine ontvanger voor politieagenten, dus vroeg ik Gabbert om me te helpen met zijn technische training."
"Bijna elke nacht, soms tot 3 uur 's ochtends, totdat onze vrouwen ons naar bed joegen, droegen we dit kleine apparaatje. We hadden het in vijf maanden klaar. Nu zijn we in contact met batterijfabrikanten om de kleinst mogelijke plaatbatterijen te krijgen, en we proberen een oortje te vinden dat precies in het oor past." De kleine ontvanger is 10 centimeter breed, 15 centimeter lang en 3 centimeter diep. In de afbeelding is sergeant William H. Burkuhl te zien die het rapport opvolgt met zijn draagbare ontvanger voor politieauto's. Het bevat twee kleine buisjes, spoelen, condensatoren en een transformator die zo compact is dat er geen centimeter draad meer in past en groot genoeg is om in de binnenzak van het vest te passen, terwijl de kleine batterijen voor de vlam in de andere vestzakken kunnen.
ANTENNE IN VEST:
Mevrouw Burkuhl en mevrouw Gabbert hielpen de mannen met het oprollen van 23 meter draad tot een doek dat op de rug van het vest past voor een antenne.Het kleinste oortje dat verkrijgbaar was, maar Burkuhl heeft er een ontworpen die in het oor van de agent past, zodat hij het niet op zijn plaats hoeft te houden. Zijn handen zijn daardoor vrij om aantekeningen te maken van de radioberichten. Sergeant Burkuhl is van zijn dienst ontheven om al zijn tijd te besteden aan de verbetering van deze individuele ontvanger en een ontvanger voor de patrouillewagens (NE). De politie van Detroit is hier links te zien, terwijl ze een radiobericht over een misdaad in een nog primitief Yorm-dialect ontvangt, en rechts, terwijl ze afstemt op berichten met zijn geïmproviseerde apparaat. De grootte van de ontvanger van de agent wordt vergeleken met die van een man. Alle politieposten zijn afgestemd op de radioberichten van het politiebureau.
Gabbert has been em- "There are four policemen walkployed to help him. ing beats that surround the district Burkuhl has already decreased the of the officer in trouble. They consize of the six-tube receiver now in verge toward him as soon as they use in these cruisers to a four-tube get the report, and there's little screen grid eliminating set, and has bad succeeded features. chance Besides of the the cruiser criminals of that to escape. district many He is continuing his work on the and the one in the next district can new set however until he is ready be coming in toward the spot, cutto offer Commissioner Ruteledge one -ting off all openings to freedom for that will be clearer, louder and less the criminals.
troublesome the present re- "Heretofore; the only than way a poceiver. lice officer could get in touch with HOW RADIO SPEEDS HELP his station, or the station with him, He is particularly interested in was by the telephone system and the individual receiver for the police- later by the flash system. If he hapman on his beat. pened to be out of sight of the a policeman on his beating light, there would be a delay were caught in a fight with some until he got there. gangsters.